Elsku hjartans Röskvan mín dó í dag kl. 13.35, Hún háði langa og hetjulega baráttu við lungnabólgu. Sl.vor/sumar fékk hún lungnabólgu sem komið er í ljós núna að ekki var tekið á af nógu mikilli alvöru, hún varð aldrei fullkomlega góð en samt ekki það slæm að þætti ástæða til aðgerða.Hún fékk síðan um mánaðamótin nóvember/desember alvarlega lungnabólgu aftur, þá var hún strax sett á lyf. Núna fyrir viku síðan eftir heilar 5 vikur í lyfjagjöf vorum við orðin virkilega bjartsýn með að hún myndi ná sér, en á fimmtudag fór henni að hraka snögglega, og á föstudag var hún orðin alvarlega veik. Kl. 2 aðfararnótt laugardags gat hún ekki lengur staðið uppi. Dýralæknarnir hér voru hreint yndislegar, voru hjá mér og Röskvu ítrekað að reyna allt það sem að mögulegt var að gæti hjálpað. En, í gær var orðið ljóst að hjartað hennar var farið að bresta undan álaginu.
Það var svo í hádeginu núna í dag sem hún Röskva mín bað um að losna undan álaginu, hún var komin í andnauð og leið afar illa. Hún lagði loppuna sífellt í fangið á mér þar sem ég sat hjá henni, alveg eins og þegar hún bað mig um knús, eða bita af því sem ég var að borða og horfði á mig bænaraugum. Ég varð að þeirri beiðni hennar og dýralæknarnir komu og hjálpuðu okkur.
Núna þarf ég að finna henni hvíldarstað þar sem að hún getur fylgst með og vakað yfir okkur hinum. Ég vil þakka Aðalbjörgu og Helgunum báðum, dýralæknum, væntumþykju og sérlega nærgætna umönnun. Sem og öllum sem hafa minnst Röskvu minnar í dag og sent mér hlýjar kveðjur.
